Academie voor Cultuurmanagement

het niet weten

De tip van Eve: een onzekere toekomst? Leer van kunstenaars: laten we het lege canvas voor ons zien als een rijkdom aan mogelijkheden.

Zie ook: Juist nu kan de mindset van een kunstenaar helpen.

het niet weten een plaats geven

In het gewone leven zijn de chiefs de mensen die zorgen dat de boel loopt. Die moeten naar voren stappen en ordenen, zorgen dat het gewone leven door kan gaan. In het buitengewone leven heb je zingevingsvragen. Dat gaat over het niet-weten. Archetypisch gezien kom je dan bij sjamanen en magiërs. In onze streken kom je bij coaches en therapeuten, bij de kampvuren, de plekken waar mensen zich warmen. Dus ook bij kunst en cultuur die de rol hebben om voor ons het niet-weten te kunnen dragen. Om over het buitengewone gesprek te voeren met creatieve vormen.

 

sterke tribes en hoe nu verder?

Beste allemaal,

Dank voor het mooie gesprek! De meesten van ons zaten door de coronacrisis eerst lamgeslagen op de bank, maar bleken ook best goed en snel te kunnen omschakelen. We ontdekten nieuwe kanten van onze collega's en waardeerden de samenwerking.  

Maar er zijn ook gewetensvragen: hollen we niet teveel door, gebruiken we deze tijd ook om te reflecteren? Zijn we niet teveel op onze eigen club georiënteerd? Veel uitsluiting komt immers door teveel insluiting. En heeft het zin om alles online aan te bieden? Er treedt verzadiging op - en doet het eigenlijk wel recht aan waartoe we op aarde zijn? En wordt de kloof tussen de mensen die wel en niet mee doen op deze manier alleen maar groter als alles straks weer open gaat? 

cultuurshock in eigen land

Onze actieradius verandert op dit moment enorm: van groot naar klein, van offline naar online. Hoe denken jullie over de situatie postcorona? Hoe ga je wat je nu meemaakt implementeren? Wat betekent dat? We zitten in een cultuurshock in eigen land. Welk veranderverhaal hoort daarbij? Welk verhaal vertellen we aan elkaar? Zie je het als crisis of als transformatie?  Gaan we oprechte gesprekken voeren (jam circle) over de plek van de kunsten, wat is ons bestaansrecht, wat moeten we doen? Dan gaan we ook nieuwe besluiten nemen, dan gaan we niet terug naar oude situatie, maar zetten we de verandering door. Welk verhaal leef je nu: wil je een complete reset van de economie of was het toch allemaal best comfortabel? Hoe eerlijk is het gesprek over de transformatie? Het is essentieel om het oprechte gesprek met jezelf hebben in stiltemomenten. En vervolgens met je team. Welk verhaal leven we?

waar je de energie hebt ...

Hoe is het met je energie? Blijf vooral gezond en houd de boel draaiend. Waar je de energie hebt, kun je misschien juist nu het moment pakken om iets anders te programmeren, je kunt nu sneller schakelen nu alles anders is. Natuurlijk ben je eerst solidair met je eigen tribe en zorg je voor elkaar. Je gaat ook door ups en downs qua vitaliteit. Jitske en Adriaan vertelden daar allebei over. Ze proberen dat toe te laten en als ze weer wat energie voelen, zichzelf uit te dagen om nieuwe verbindingen aan te gaan. Want als je het niet doet, en het uitstelt, is zometeen alles dichtgetimmerd. Het vraagt wel veel van je uithoudingsvermogen. 

Vanuit de reflex creëren is ook prima, daadkracht en doorpakken moeten ook. Maar na een paar weken is dat ook wel gedaan. We zitten niet op een ic! Creëer ruimte: als je jezelf timeboxt en afspreekt dat je een creatie-fase ingaat, en samen andere perspectieven gaat uitnodigen. Dan kun je tot vernieuwende ideeën komen. Leiders moeten die ruimte bieden. 

Hoe kan je zelf het niet weten een plek geven? Door te ritualiseren. Om de scheiding te maken tussen het gewone en het buitengewone (zoals het ritueel van het licht / de muziek / het doek dat op gaat). Accepteren dat er momenten van niet-weten zijn. Er momenten van het gewone leven, die gaan door. En dan pak je een hele middag pakken om liminaal te zijn - om het niet te weten. Daarna schakel je terug en loop je weer de Jumbo binnen.

en zo kwamen we tot deze laatste woorden ...

Wat kun je doen met al die vakkennis en verbindingen om de chaos op te vangen? Om te zorgen dat we die culturele samen-beleving, het bankje om de boom, klaar hebben? Het is een kracht die we vast kunnen houden. Ik wil er morgen mee gaan beginnen. Er rust een grote verantwoordelijkheid op onze schouders. 

Gelukkig ... krijgen we nog een meter gespreksstof om samen meters te maken!